over mij

even voorstellen

Mijn naam is Marijke van der Waard, geboren in 1954. Ik ben moeder van een zoon en vier dochters.

Na een vierjarige opleiding tot lichaamsgericht therapeut (LOTUS), heb ik in mei 2003 de vierjarige HBO-opleiding Transpersoonlijke Therapie bij Centrum Boswijk met succes afgerond.

Na een Zijnservaring in 2002 en het daarop volgend zuiveringsproces onderga ik expansie van bewustzijn. Ik zeg bewust onderga, omdat het ego er niet altijd even blij mee is.

Voordat het zover was, gaven een overvolle spirituele boekenkast, behang van wijsheden aan mijn muren en het volgen van allerlei workshops, mij jarenlang de overtuiging dat ik toch wel behoorlijk spiritueel was.

Totdat ik in 1999 onderuit ging met behulp van een Burnout. Ik merkte op een moment dat ik geen spiritualiteit meer kon zien of horen. Ik was zó moe, voelde me zó ellendig en al die wijsheden maakten niet dat ik me beter ging voelen. Ik kón niet meer. “Ik wil CONTACT”, schreeuwde iets in mij.

Ik werd me in een klap bewust van het feit dat al mijn spirituele verworvenheden me geen zier verder hielpen. Sterker nog……. Het bleek één grote vlucht om maar niet in echt contact te hoeven zijn met mezelf en anderen. Als er bijvoorbeeld iemand boos op me was, dan zond ik diegene in gedachte gewoon een flinke portie “licht” en “liefde”. Dat was een heel stuk veiliger dan (zo bleek later) een eerlijke, kwetsbare en open confrontatie.

Ik bleef worstelen met mijn beperkingen en schaduwkanten, die er volgens mijn spirituele overtuigingen natuurlijk helemaal niet mochten zijn. Ik werd wakker geschud; ik dacht spiritueel, maar was het niet.

Ik moest dus gaan zakken in mijn lijf om daar met alles wat ik aan gevoelens tegenkwam contact te maken. Eindelijk begon ik mezelf serieus te nemen.

Dit alles werd nog eens enorm versterkt door het zuiveringsproces volgend op de Zijnservaring in 2002. Ik werd me ervan bewust dat het alleen maar gaat om Bewustzijn. Hoe ruimer het Bewustzijn, hoe Spiritueler en hoe Spiritueler, hoe kleiner het Ikje (lees Ego).

En de enige weg naar Bewustzijn is VOELEN!!!!! Lastig ook, want voelen is voor het Ego heel bedreigend, omdat het zijn ondergang betekent; het vecht of vlucht liever.

Nu de storm van emoties in mij is geluwd door het volledig doorvoelen ervan (boekenkast is leeg en behang van de muren), ervaar ik steeds meer rust, ruimte en vertrouwen en breidt het bewustzijn zich alsmaar verder uit, waardoor mijn Ikje steeds meer terrein verliest en deze uitbreiding dus met tegenzin “ondergaat”.

Hierbij zijn mijn optimisme, relativeringsvermogen en gevoel voor humor een enorme ondersteuning.